กฎหมายควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน ประเทศไทยมีกฎหมายควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน ตั้งแต่ปี 2485 โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อควบคุมเงินทุนเคลื่อนย้ายระหว่างประเทศ และรักษาเสถียรภาพค่าเงินบาท การซื้อเงินตราต่างประเทศ หรือการโอนเงินออกนอกประเทศเพื่อชำระค่าสินค้าและบริการระหว่างประเทศทำได้เสรีตั้งแต่ปี 2533 และไทยได้เริ่มผ่อนคลายด้านเงินทุนเคลื่อนย้ายตั้งแต่ปี 2534 และได้มีการปรับปรุงให้สอดคล้องกับสถานการณ์ทางเศรษฐกิจและการเงินของประเทศตามลำดับ
ธุรกิจปัจจัยชำระเงินต่างประเทศการประกอบธุรกิจที่เกี่ยวกับการซื้อ ขาย แลกเปลี่ยน ให้กู้ยืม หรือ โอนเงินตราต่างประเทศจะต้องยื่นคำขออนุญาตจากกระทรวงการคลังผ่านธนาคารแห่งประเทศไทย ใบอนุญาตประกอบธุรกิจเงินตราต่างประเทศแบ่งเป็น 5 ประเภท โดยมีขอบเขตและเงื่อนไขการประกอบธุรกิจตามที่กำหนดในประกาศกระทรวงการคลัง ประกาศเจ้าพนักงาน และหนังสือเวียนของเจ้าพนักงาน
มาตรการป้องปรามการเก็งกำไรค่าเงินบาทมาตรการป้องปรามการเก็งกำไรค่าเงินบาท มีวัตถุประสงค์เพื่อกำหนดหลักเกณฑ์ และวิธีปฏิบัติในการทำธุรกรรมที่เกี่ยวข้องกับเงินบาทของสถาบันการเงินในประเทศ กับผู้มีถิ่นที่อยู่นอกประเทศ (Non-resident: NR) เพื่อลดความผันผวนของค่าเงินบาท อันเนื่องจากการเก็งกำไร หรือ การทำธุรกรรมของ NR ที่ไม่มีการค้าการลงทุนในประเทศรองรับ
